Przebieg zajęć: 1. Powitanie wszystkich zebranych na spotkaniu pirackim „ahoj”. Przedstawienie kapitanów i celu wyprawy. Poprawne wykonanie wszystkich zadań skutkuje otrzymaniem przez dzieci pasowania na pirata na koniec wyprawy. 2. Zabawa „statek na fali”-wszyscy uczestnicy siadają na dywanie, w siadzie skrzyżnym, Niezwykła podróż - scenariusz Niezwykła podróż to lekcja geografii, która łączy w sobie informacje o Ziemi, ciekawostki o naszej planecie z elementami kultury w różnych zakątkach świata. O lekcji: Podczas szóstej lekcji w ramach trzeciej edycji ogólnopolskiej akcji edukacyjnej "Dzieci uczą Przebieg zajęć: 1. ,,Ukryty przedmiot ” – wprowadzenie w temat zajęć. Nauczyciel odkrywa ukryty przedmiot. Następnie wcielając się w postać misia mówi, że marzy mu się podróż po świecie, aby spotkać swoich kuzynów. Nauczyciel rozmawia z dziećmi na temat tego, czym można podróżować po świecie i co w taką podróż Zapoznanie uczniów z tematem „Podróż dookoła świata” i celami lekcji. Nauczyciel odnosi się do doświadczeń dziecięcych podróży, na bazie których wyjaśnia cel zajęć – poznanie wybranych, charakterystycznych miejsc na świeci. 7. Nauczyciel przedstawia wymagania informując uczniów, że będzie zwracać uwagę . Scenariusz zabawy karnawałowej dla dzieci w wieku przedszkolnym. Podróż samolotem do miejsca prawdziwego balu karnawałowego. A po drodze mnóstwo przygód, konkursów i baliku karnawałowego pt.: „Podróż dookoła świata” w grupie dzieci IMPREZY:1. Wejście w parach polonezem – korowód po Powitanie dzieci – przebierańców, krótkie wprowadzenie. Pogadanka na temat Przedstawienia się zaprasza na środek poszczególne grupy – każda grupa tańczy przez chwilę, po czym każde dziecko „przebieraniec” samo się przedstawia – reszta dzieci w tym czasie nagradza ich Taniec powitalny na karnawał: „Podajmy sobie rączki” (pląs) – interpretowanie ruchem sobie rączki i zróbmy kółka brzuszek do brzuszka i buźka do buźki,I tak do białego bawmy się, więc bawmy się,zabawa nas nic nie ręce dwie, więc klaśnij w nie, zabawa niechaj Zdjęcia pamiątkowe w Zaproszenie do podróży dookoła świata. – pierwsza podróż do ciepłych krajów, do Afryki – samolotem (pląs).SAMOLOTUstawienie: po koleTaniec:Część I· włączamy silnik przekręcając pokrętło dwa razy prawą ręką, wyciągamy ją przed siebie z zaciśniętą pięścią, przekręcamy dwa razy,· to samo powtarzamy lewą ręką,· zapinamy pasy: wyciągamy obie ręce wyprostowane przed siebie, następnie lewą rękę zginamy w łokciu w prawą stronę i trzymamy w zgięciu lewą rękę zgiętą w lewą stronę,· wyglądamy przez okienko: ułożone wcześniej ręce unosimy do góry nad głowę i wyglądamy przez nie raz w prawą, raz w lewą stronę. Powtarzamy tę część powtarzamy jeszcze II· ręce wyprostowane wyciągamy na boki i lecimy, machamy rękami, wzbijamy się w górę i opadamy,· w dole koziołkujemy tzn. dłonie obracamy wokół siebie,· wzbijamy się ponownie wysoko i lecimy,· na koniec lądujemy: uginamy nogi lekko w kolanach i ręce zgięte w łokciach powoli prostujemy przed Powitanie mieszkańców Afryki śpiewem: „O benoje”. Dzieci powtarzają za prowadzącą z odpowiednią benoje, o benoje,Oje benoje, oje benoje,Umba ja, umba je,Bago ba, bago je.(powtarzanie za prowadzącą: cicho, głośno, wysoko, nisko itp.).8. Prezent od Murzynów – czarodziejskie pudełko („pudełko w pudełku”). Dzieci podają sobie pudełko w rytm muzyki; na przerwę dziecko, które trzyma pudełko, otwiera i sprawdza co jest w środku. Ostatnia osoba, która otworzy najmniejsze pudełko otrzymuje Konkurs: „Taniec z orzechem kokosowym” – taniec z balonem między brzuszkami, głowami – w rytm muzyki Taniec Murzynów – rozłupywanie orzechów kokosowych – wybór 2 grup po 10 osób; która grupa szybciej „rozłupie” balony – Zaproszenie do wspólnego tańca : „Makareny”.12. Pokaz tańców latynoamerykańskich: – samba, rumba, cha-cha, jive – określanie przez dzieci charakteru poszczególnych Zaproszenie do wspólnego upieczenie ciasta (pląs).PIECZENIE CIASTAUstawienie: siedzimy w koleTaniec:¨ lewą rękę wyciągamy przed siebie i zginamy w łokciu (w ten sposób trzymamy przed sobą naczynie),¨ ucieramy składniki na ciasto kręcąc prawą ręką 8 razy,¨ 4 razy wycieramy ręce,¨ 4 razy strzepujemy mąkę z fartuszka,wbijamy 4 jajka¨ prawą ręką sięgamy za ramię, bierzemy jajko, rozbijamy je o ramię, wlewamy jajko do naczynia mówiąc CHLUP i wyrzucamy skorupki przez prawe ramię mówiąc SIUP (4x)¨ zagniatamy ciasto 8 razy,¨ 4 razy wałkujemy ciasto przed sobą obiema rękami,¨ ozdabiamy kremem lub posypujemy bakaliami / 8 razy/,¨ gotowym ciastem częstujemy osoby po prawej i lewej Słodki poczęstunek – pączki, soczki, Podróż do KRAINY SMERFÓW rakietą (naśladowanie ruchów za prowadzącą).16. „Smerfne” tańce – swobodne tańce dzieci do muzyki z płyty pt.: „Smerfne hity”.17. Konkursy:· plastyczny – dzieci 6-letnie wybierają sobie młodsze jako modeli i rysują na dużych arkuszach;· picie przez słomkę „smerfnego” napoju (niebieska oranżada);· rozwalanie pupą balonów – w środku ukryty numer Powrót rakietą do Podróż taksówką w TAXI – pląsUstawienie: po kole, 1 za 2 (jak w pociągu).Trzymanie: nie maWstęp: 4 takty1-4 wołamy taksówkę mówiąc „ hallo taxi”- machamy 4 razy PR w górze,5-8 wołamy taksówkę mówiąc „ hallo taxi”- machamy 4 razy LR w górze,,9-16 marzniemy, więc rozcieramy ramiona – krzyżujemy ręce na piersi i pocieramy ramiona dłońmi,17-18 „ łapiemy” okazję – wskazujemy kciukiem prawej ręki za siebie,19-20 „ łapiemy” okazję – wskazujemy kciukiem lewej ręki za siebie,21-24 4 razy wskazujemy obydwoma kciukami na raz za siebie,25-32 zmęczeni czekaniem i zniecierpliwieni idziemy na piechotę- 8 kroków w miejscu .Zatrzymywać taxi mogą różne osoby, np. babcia, policjant, pan po 1 piwku…. – dzieci interpretują za każdym razem Zaproszenie do wspólnej zabawy: „Ktoś nas powitał piosenką…” – Zabawa przy utworach zespołów tj.: „Golce”, „Bratanki”, Konkursy:· celowanie do pudełka piłeczkami z pewnej odległości;· celowanie na buzię kółkami;· konkurs: „Kto szybciej?” – zwijanie sznureczka zawiązanego na patyczku i Powrót do przedszkola pociągiem do utworu pt. „Jedzie pociąg z daleka”.23. Swobodne tańce dzieci do muzyki: „13 – wszystko zdarzyć się może”, „Konik na biegunach”, „Spacerek”, „Kaczuszki”, „Nitka”, „Nasze przedszkole” Pląs: „Czary-Mary” – ruchy „czarowania” w rytm Zabawy kołowe: „Ojciec Wirgiliusz”, „Labado”….26. Pokaz tańców standardowych: walc angielski, tango, walc Zakończenie balu, podziękowanie dzieciom za miłą zabawę karnawałową, zaproszenie na przyszły rok.*Pląsy prowadzone według propozycji „Klanzy”.*We wszystkich konkursach, oprócz pierwszych nagradzanych miejsc, pozostałe dzieci również otrzymały nagrody. Każde dziecko otrzymało więc na balu jakąś i prowadzenie: mgr Barbara Paszek. Autorka otrzymuje upominek. Zapraszamy do lektury pierwszych napływających scenariuszy – Dział artykułów – Miasto Dzieci „Konkursy literackie” (na samym dole) Moja złość Bez złości mamy więcej radości Cele: rozwijanie u dzieci samoświadomości własnych emocji i uczuć rozwijanie umiejętności rozpoznawania swoich stanów emocjonalnych tworzenie okazji do budowania konstruktywnych więzi z innymi Środki i materiały wykorzystane na zajęciach: ilustracje przedstawiające różne uczucia, karty z „buziami” wyrażającymi uczucia, odtwarzacz z muzyką, blok rysunkowy, kredki, pisaki. Przebieg zajęć Rozpoznawanie uczuć. Wychowawca pokazuje ilustracje przedstawiające różne uczucia np. gniew, smutek, radość, strach. Dzieci rozpoznają poszczególne stany emocjonalne i nazywają je. Ilustracje przyczepiamy. Wychowawca informuje dzieci, że uczucia mogą być przyjemne i nieprzyjemne. Dzieci podejmują próbę określenia, które uczucia są przyjemne, a które nie. Ochotnicy przedstawiają różne uczucia, a pozostali je nazywają. Kto odgadnie, zostaje aktorem i zabawa toczy się dalej. Zabawa „Gra w karty”. Wychowawca podaje przykłady różnych zdarzeń, które mogłyby przytrafić się dzieciom. One za pomocą kart z „buziami” pokazują rodzaj uczucia, jakie odczuwałyby w takich sytuacjach. Przykłady sytuacji: dostałam szóstkę w szkole, popsuła mi się zabawka, starszy kolega uderzył mnie, nikt nie chce się ze mną bawić, maluchy przeszkadzają mi w nauce uczuć. Dzieci rysują jakie uczucia je ogarniają, gdy tracą panowanie nad sobą: złość, zdenerwowanie, strach, bezradność. Kto chce wyjaśnia swój obrazek. Następnie dzieci próbują zmienić obrazek uczuć na bardziej pozytywny – poprzez zamalowanie, dodanie innych kolorów lub kształtów itp. Trzeba spróbować np. ze „strachu” zrobić „pewność”. Opowiadanie pt. „Bez złości mamy więcej radości”. Wychowawca czyta z podkładem muzycznym opowiadanie. Słuchając dzieci odbywają podróż na inną planetę, równocześnie wykonują one podane przez wychowawcę polecenia. Po zakończeniu tej podróży należy dać im możliwość zastanowienia się i porozmawiania o uczuciach, które przeżywali w trakcie tej podróży. Opowiadanie pt. „Bez złości mamy więcej radości” Dzisiaj polecisz w podróż samolotem marzeń i odwiedzisz nieznaną ci planetę. Teraz wtulasz się w miękkie obicie fotela, koncentrując się na odgłosach startującej maszyny… Warczenie silników staje się coraz głośniejsze… Samolot odrywa się od podłoża… Opuszczasz ziemię… I już dostrzegasz w oddali nowe planety… błyszczą się one i migoczą na czarnym niebie… Ziemia pozostaje daleko w tyle… coraz mniejsza i mniejsza … Czujesz się lekki, gdzieś znikła siła ciężkości, przyciągająca cię do podłoża… Przekraczasz bez problemów granice kosmosu… Postanawiasz wylądować na następnej planecie, jesteś ciekawy, co się tam znajduje, co tam przeżyjesz, czy są tam takie dzieci, jak ty… Im bardziej zbliżasz się do tej planety, tym jest ona piękniejsza… przyciąga oczy jasnymi, przyjaznymi kolorami. Są tam domy, okrągłe i ciepłe, pomiędzy nimi kolorowe kwiaty i zielone krzew … Wszystko jest takie spokojne i przyjazne… Twój samolot ląduje łagodnie… wysiadasz… biegniesz po miękkim, ciepłym podłożu… Ostrożnie podchodzisz do jednego z domów…zaglądasz przez okno …nikt cię nie zauważa… W domu tym jest ktoś… Słyszysz właśnie, jak jedno dziecko mówi coś do drugiego , ale nie rozumiesz wypowiadanych przez nie słów… Musiało to być coś nieprzyjemnego… a może dziecko, do którego skierowane były te słowa, po prostu ich nie zrozumiało?… W każdy bądź razie widzisz, jak jest ono coraz bardziej rozzłoszczone… oddycha gwałtownie… ściska dłonie w pięści… Ale spójrz, co się teraz dzieje? Dziecko to nagle zatrzymuje się, zastyga w bezruchu. Zaczyna spokojnie oddychać, głęboko nabiera powietrza do płuc i wydmuchuje je stopniowo, wdech-wydech, wdech -wydech, wdech –wydech… I zaczyna mówić, najpierw bardzo cicho, potem coraz głośniej i pewniej: Bez złości mamy więcej radości, bez złości mamy więcej radości, bez złości mamy więcej radości… A za każdym razem staje się coraz spokojniejsze i bardziej przyjaźnie nastawione do innych, a i to drugie dziecko uspokaja się… Widzisz,jak oboje się odprężają… zaczynają się uśmiechać, rozmawiają ze sobą, są spokojni i uprzejmi dla siebie… wszystko jest w porządku… Nikt nie widział cię zaglądającego przez okno… Idziesz z powrotem w stronę samolotu. Mówisz do siebie: to był naprawdę świetny pomysł: bez złości mamy więcej radości. Zapamiętam to sobie. Powtarzasz sobie to zdanie wielokrotnie po cichu… i jeszcze kilka razy… Wsiadasz do samolotu lecisz z powrotem na ziemię… staje się ona coraz większa i piękniejsza… Jesteś znowu tutaj… Po cichu wypowiadasz zapamiętane słowa: bez złości mamy więcej radości, bez złości mamy więcej radości. 5. Zakończenie – „krążący” uścisk dłoni po kręgu i okrzyk wspólny na zakończenie np. „Zawsze zgoda”. źródło: pdf Temat: Podróże wiekowa: 6-latkiCele: • zapoznanie dzieci z prawami dziecka• uświadomienie dzieciom, że prawa dziecka są ważne w ich życiu i przysługują każdemu dziecku• integrowanie dzieci w grupie przedszkolnej• zachęcanie do odkrywania i poszukiwania Czas trwania: 45 minutMateriały: globus lub mapa świata; ilustracje środków transportu (samolot, pociąg, samochód, statek, rower); pudełko z karteczkami; podpisy kontynentów; koperty z listami (załącznik 1)Opis przebiegu zajęć:1. Przywitanie się z dziećmi. Wprowadzenie w temat pyta dzieci, czy wiedzą/pamiętają, co to są prawa dziecka. Dzieci wypowiadają się na dany temat, próbują z pomocą nauczyciela wymienić prawa dziecka. Nauczyciel pyta dzieci, po co są prawa dziecka. Dzieci wspólnie z nauczycielem szukają odpowiedzi na Świat jest duży i zaprasza do pokazuje dzieciom globus (lub mapę świata) i tłumaczy, że nasz świat jest bardzo duży i składa się z kontynentów. Na każdym kontynencie mieszkają ludzie. Nauczyciel pokazuję dzieciom każdy kontynent i nazywa go. Dzieci dzielą na sylaby nazwy kontynentów. 3. Podróżować każdy informuje dzieci, że za chwilę odbędą podróż na każdy kontynent, ale muszą wybrać, jakim środkiem transportu będzie najłatwiej i najszybciej. Nauczyciel rozkłada na dywanie/wiesza na tablicy ilustracje środków transportu (samolot, pociąg, samochód, statek, rower) i pyta dzieci, którym środkiem będzie im najłatwiej podróżować w dalekie kraje. Dzieci zastanawiają się na wyborem najdogodniejszego środka lokomocji, analizują plusy i minusy podróżowania każdym z nich. Wybierają samolot, który jest najdogodniejszym środkiem by podróżować w dalekie Dokąd polecimy, kogo odwiedzimy?Nauczyciel pokazuje dzieciom pudełko, z którego będą losować karteczki z nazwą kontynentu, na który polecą. Na karteczkach są także napisane imiona dzieci, które mieszkają na danym kontynencie. Dzieci zaczynają Nasze ulubione prawa dziecka. Zaczynamy przed zajęciami przygotowuje „lotniska” z napisem każdego kontynentu oraz z kopertą i listem od dzieci z danego kontynentu. Dzieci po wylosowaniu pierwszego kontynentu ruszają w podróż. Ustawiają się jedno za drugim, rozkładają ręce i naśladują lot samolotu. Dzieci dolatują na odpowiednie lotnisko i biorą kopertę z listem dla nich. Następnie siadają w kole na dywanie i słuchają listu czytanego przez nauczyciela. W liście poznają dziecko mieszkające na danym kontynencie oraz jego ulubione prawo dziecka. Nauczyciel rozmawia z dziećmi na temat prawa dziecka, a na tablicy wiesza napis z nazwą tego prawa. Na końcu listu znajduje się zadanie do wykonania dla dzieci. Dzieci wykonują zadanie. 6. Lecimy w świat by poznać nasze ponownie ruszają w podróż samolotem na kolejne kontynenty (kolejność zależy od wylosowanych karteczek) i poznają kolejnych przyjaciół i ich ulubione prawa. Za każdym razem nauczyciel omawia z dziećmi dane prawo dziecka, wiesza jego nazwę na tablicy oraz czyta zadanie do wykonania dla dzieci. 7. Podróży nadszedł kres, o prawach dziecka wiele już wymienia dzieciom poznane prawa dziecka i pyta, dlaczego są one tak ważne. Dzieci udzielają swobodnych wypowiedzi podsumowując zajęcia. Nauczyciel dziękuje dzieciom za aktywny udział w zajęciach. Załącznik przyjaciele! Jestem Emma i mieszkam w Ameryce Północnej. Mam 7 lat i bardzo lubię wymyślać wierszyki. Specjalnie dla Was wymyśliłam taki wierszyk: „Drodzy przyjaciele, chociaż lat mamy niewiele, wypowiadać się możemy, kiedy tylko chcemy. Czy to rano, czy południe rozmawiając nie jest nudnie”. Moje ulubione prawo to prawo do wyrażania własnych poglądów. Mam dla Was specjalne zadanie. Opowiedzcie swojej grupie kilka słów o sobie, co lubicie robić, czym lubicie się najbardziej bawić. Słuchając wypowiedzi innych dzieci bądźcie uważni i nie przerywajcie im. Pozdrawiam Was. Pa się macie koledzy i koleżanki? Jestem Lorenzo i mieszkam w Ameryce Południowej. Mam 8 lat. Bardzo lubię tańczyć i uprawiać sport. Piłka nożna to moja ulubiona dyscyplina sportowa. Ale wiecie co? Gdy dużo tańczę i ćwiczę lubię sobie odpocząć na hamaku. A moim ulubionym prawem dziecka jest prawo do odpoczynku. Po nauce i zabawie cieszę się, że mogę sobie odpocząć. Moim zadaniem dla Was jest zatańczenie do piosenki, którą bardzo lubicie. Na pewno Wasza pani może puścić Wam teraz Waszą ulubioną piosenkę. Trzymajcie się gorąco. chłopaki i dziewczyny. Jestem Gabriel i mieszkam w Europie, tak jak Wy. Mam 6 lat. Umiem już czytać i pisać, a nawet dodawać. Bardzo lubię się uczyć. Moim ulubionym prawem dziecka jest prawo do edukacji. I dlatego zadaniem dla Was jest rozwiązanie zadania matematycznego: 3+2=??, a jeśli to dla Was za łatwe to mam drugie działanie: 5+4=?? Życzę powodzenia w tym trudnym zadaniu. Hej przyjaciele. Jestem Sakura z Azji. Mam 10 lat i bardzo lubię zdobywać nowe informacje i wiadomości. Lubię czytać gazety dla dzieci i ciekawe książki, zwłaszcza te o zwierzętach. Moim ulubionym prawem dziecka jest prawo do informacji bo lubię dużo wiedzieć. Zadanie dla Was to odpowiedź na pytania: Jakie zwierze lubisz najbardziej? Czy umiesz wydać odgłos tego zwierzaka? Moim ulubionym zwierzakiem jest halo! Jestem Oliver z Australii. Mam 7 lat. Mam dwie siostry i dwóch braci. Bardzo kocham swoje rodzeństwo i oczywiście moich rodziców, którzy się nami opiekują i bardzo o nas dbają. Rodzina jest dla mnie bardzo ważna i ja też o nią dbam. Gdy tata coś naprawia, to zawsze mu pomagam. Mamie pomagam w gotowaniu bo jestem wielkim smakoszem. Moim ulubionym prawem dziecka jest prawo do wychowania w rodzinie. Opowiedzcie swoim kolegom i koleżankom, jaką macie rodzinę i co lubicie robić z rodzicami i rodzeństwem. Pozdrawiam Was. Cześć przyjaciele. Jestem Zuri z Afryki. Mam 6 lat. Bardzo lubię bawić się lalkami i wymyślać dla nich imiona. Ostatnio jedną z moich lalek nazwałam Muka. Podoba się Wam? Bardzo lubię moje imię, Zuri. I nie chciałabym innego. Imię pozwala nam na bycie kimś ważnym. Moim ulubionym prawem dziecka jest prawo do życia i tożsamości. Cieszę się, że mam prawo być mną. Zadanie dla Was jest bardzo łatwe. Podzielcie na sylaby swoje imię i nazwisko. Pozdrawiam. Zu-ri. Temat : Czym podróżujemyCELE CEL GŁÓWNY Zapoznanie dzieci ze środkami transportu lądowego, wodnego i powietrznego. Wzbogacenie słownictwa związanego z transportem. CELE OPERACYJNE Wychowanek:1. Potrafi wymienić różne środki Wymieni środki lokomocji, którymi przemieszczano się w dawnych Potrafi określić do jakiej grupy należy zaprezentowany na ilustracji środek Wymieni towary przewożone, różnymi środkami transportu5. Wypowie się w kilku zdaniach na podany temat. METODY :- pogadanka z dziećmi, objaśnienia nauczyciela, zajęcia praktyczne, . FORMY :- zbiorowa, plansza przedstawiająca ilustracje środków transportu dawnych i teraźniejszych, obrazki ze środkami komunikacji do pokolorowania. CZAS TRWANIA: 45 minutMIEJSCE: - sala lekcyjnaPRZEBIEG ZAJĘĆ:I. Wprowadzenie1. Powitanie uczestników Zachęcenie wychowanków do brania aktywnego udziału w Realizacja do tematu zajęć – zabawa „Środki transportu”.Kolejno każdej osobie siedzącej w kręgu, przydziela się nazwę jakiegoś środku transportu (np. samochód, rower, motor, pociąg, itp.). Zabawa polega na tym, aby na komendę prowadzącego, np. samochody, wszystkie samochody zamieniły się miejscami. Natomiast kiedy padnie hasło : środki transportu – wtedy wszyscy wstają i zamieniają się z dziećmi na temat sposobów przemieszczania się ludzi dawniej i dziś, podziału środków transportu. 3. Prezentacja przez nauczycielkę planszy przedstawiającej ilustracje środków transportu wykorzystywanych dawniej i Rozdanie dzieciom obrazków, przedstawiających różne środki transportu w celu ich Podsumowanie zajęć - zagadki związane z tematem zajęć. (Treść zagadek w załączniku)III. Zakończenie1. Po skończonej zabawie prowadząca dziękuje dzieciom za udział w zajęciach świetlicowych. ZAŁĄCZNIK1. Treść zagadka krótka: co to za dziwna łódka, która czy w przód, czy wspak pływa, tak samo się nazywa? (kajak)Przybyć zawsze w porę na stację się stara. Lecz tak się zasapie, aż z niej bucha para. (lokomotywa)Małą literą pisana, na falach rozkołysana. Wielką literą pisana, to miasto – każdemu znane. (Łódź)Gdy bez kosza mknie w świat, to zostawia jeden ślad. A gdy kosz przy boku ma, to zostawia ślady dwa. (motocykl)Choć ma ławki, klasy, ale to nie szkoła. Mknie przez pola, lasy na stalowych kołach. (pociąg)Nogi – w nieustannym ruchu. Ręce – prawie nieruchome. Przejechałeś na nim, zuchu, niejeden kilometr. (rower)Łatwo tę zagadkę zgadną wszystkie dzieci. Chociaż nie jest ptakiem, jak ptak w górze leci. (samolot)Cylindry – w środku, maska - na przedzie, chociaż ma biegi – nie biega – jedzie! (samochód)Ma mostek, choć to nie rzeka. Przybija, gdy wraca z daleka. Ma dziób, nie dziobie wcale, pruje nim morskie fale. (statek)Ma skrzydła tak jak samolot, pilot w nim sterów dotyka. Ogon ma też, jak wiadomo i tylko nie ma silnika. (szybowiec)Mknie po szynach niby pociąg, wioząc ludzi w różne strony. W każdym mieście inny kolor, ten w Warszawie był czerwony. (tramwaj)Dzieci go kochają i wznoszą do góry. Dorośli fruwają w nim aż pod chmury. (balon)Pływa po jeziorze. Opłynąć może świat! Stanie, gdy na nią nie dmucha wiatr! (żaglówka) Ciekawe produkty Podobne tematy

podróż samolotem scenariusz zajęć